INFORMACJE PRZED WIZYTĄ


Odpowiadając na potrzeby, częste pytania i wątpliwości pacjentów, zachęcam Cię do zapoznania się ze wskazówkami dotyczącymi pierwszej wizyty. Zamieściłam tu kilka istotnych informacji, które, mam nadzieję, zmniejszą ewentualne obawy i pomogą Ci w pełni skorzystać z oferowanej pomocy.

Przebieg pierwszej wizyty

Pierwsza wizyta, zarówno w przypadku dzieci, młodzieży, jak i dorosłych, ma charakter konsultacyjny. Jej celem jest poznanie zgłaszanego problemu, zebranie najważniejszych informacji oraz wstępne określenie możliwych form pomocy. W zależności od sytuacji etap konsultacyjny może obejmować od jednego do trzech spotkań. Zapis na konsultację nie jest równoznaczny z rozpoczęciem regularnych spotkań i zapisem na terapię - to czy podejmiemy regularne spotkania o charakterze terapeutycznym, zależy przede wszystkim od Twojej decyzji, dostępności terminów oraz tego, jaka forma pomocy okaże się najbardziej odpowiednia. Czasem wystarczające okazuje się poradnictwo psychologiczne lub kilka konsultacji porządkujących sytuację.

Konsultacja dla osoby dorosłej

Podczas pierwszej wizyty rozmawiamy o Twojej aktualnej sytuacji, trudnościach, z którymi się zgłaszasz, ich nasileniu, czasie trwania oraz Twoich oczekiwaniach wobec pomocy psychologicznej.

W miarę możliwości już podczas pierwszego spotkania przekazuję wstępne obserwacje, wskazówki oraz propozycję dalszego postępowania. Jeśli potrzebna jest inna forma pomocy lub konsultacja u innego specjalisty, również omawiamy to podczas spotkania.

Konsultacja dotycząca dziecka lub nastolatka

W przypadku dzieci pierwsza wizyta odbywa się zazwyczaj z rodzicem, rodzicami lub opiekunami — bez obecności dziecka. Wyjątkiem są sytuacje ustalone wcześniej podczas rozmowy telefonicznej. Takie spotkanie pozwala spokojnie omówić zgłaszane trudności, dotychczasowy rozwój dziecka, jego funkcjonowanie w domu, przedszkolu lub szkole oraz sytuację rodzinną. W miarę możliwości, już na pierwszym spotkaniu, przekazuję wstępne wnioski, porady i propozycję dalszego postępowania. Kolejna wizyta to zwykle spotkanie psychologa z dzieckiem lub nastolatkiem. Rodzic najczęściej nie uczestniczy w tej części spotkania, poza szczególnymi sytuacjami, takimi jak wiek dziecka poniżej 3 roku życia, nasilony lęk separacyjny lub inne ważne okoliczności. Indywidualne spotkanie z dzieckiem lub nastolatkiem pomaga stworzyć warunki do swobodniejszej rozmowy i budowania poczucia bezpieczeństwa. W przypadku młodszych dzieci, spotkanie często przybiera formę atrakcyjnych dla dziecka gier i zabaw, które mają jednak znaczenie diagnostyczne lub terapeutyczne.

Co zabrać ze sobą?

Na pierwszą wizytę warto zabrać dokumenty, które mogą pomóc w lepszym zrozumieniu sytuacji, jeśli je posiadasz:

- aktualne wyniki badań,
- opinie lekarskie, psychologiczne lub pedagogiczne,
- w przypadku dzieci i młodzieży — informacje lub opinie nauczycieli dotyczące funkcjonowania w przedszkolu lub szkole, opinie z poradni psychologiczno- pedagogicznej,
- listę aktualnie przyjmowanych leków wraz z dawkowaniem,
- własne notatki, pytania lub obserwacje, które chcesz omówić podczas spotkania.
Jeśli nie masz żadnej dokumentacji, nie jest to przeszkodą w odbyciu konsultacji.
Wymienione materiały mogą być pomocne, ale nie są konieczne.

Czas trwania wizyty

Standardowa wizyta trwa około 50 minut. W zależności od potrzeb czas spotkania może nieznacznie się skrócić lub wydłużyć.

Odwołanie wizyty

Jeśli nie możesz przyjść na umówioną wizytę, proszę o możliwie wcześniejszą informację. Wystarczy krótka wiadomość SMS z informacją o odwołaniu spotkania. Im wcześniej otrzymam taką wiadomość, tym większa szansa, że z terminu będzie mogła skorzystać inna osoba oczekująca na pomoc.

Stres przed pierwszą wizytą

Wiele osób odczuwa stres przed pierwszą rozmową z psychologiem. To zupełnie normalne, szczególnie jeśli jest to pierwsze takie spotkanie albo jeśli dotyczy ważnych i trudnych spraw. W gabinecie staram się tworzyć spokojną, przyjazną atmosferę, w której można mówić otwarcie o swoich trudnościach, wątpliwościach i emocjach. Z doświadczeń przekazywanych przez pacjentów wiem, że zwykle już po kilku minutach rozmowy napięcie wyraźnie się zmniejsza.

Jeśli zgłaszasz się jako rodzic

Jeśli przychodzisz na konsultację dotyczącą dziecka, możesz obawiać się oceny swoich decyzji, metod wychowawczych albo relacji z dzieckiem. Chcę podkreślić, że celem spotkania nie jest ocenianie rodzica, ale zrozumienie sytuacji i znalezienie sposobów pomocy dziecku oraz rodzinie.

Podczas konsultacji możemy wspólnie przyjrzeć się temu, co działa, co wymaga zmiany i jakie reakcje dorosłych mogą wspierać dziecko w radzeniu sobie z trudnościami. Jeśli zauważę obszary, które warto zmodyfikować, omówię je z Tobą w sposób konkretny i życzliwy, z propozycją możliwych rozwiązań.

Możesz szczerze mówić o swoich trudnościach, zmęczeniu, bezradności czy wątpliwościach. Takie informacje często są bardzo ważne, ponieważ pomagają lepiej zrozumieć sytuację dziecka i dobrać odpowiednią formę pomocy.